perypetie-maturzystki blog

Twój nowy blog

Wpisy z tagiem: smierc

Z namiętnie natrętnych myśli o pewnej osobie, z ciągłych pytań i zawsze inych odpowiedzi, z pragnień i zamętu, z postanowień i wahań, z pewnych decyzji, które w nasępnej sekundzie zamieniają się w swoją odwrotność, wyrwało mnie „Podwójne życie Weroniki” – film, który wprawdzie kojarzy mi się z tą osobą, ale jego niesamowity urok wessał mnie od niej, z realnego świata.
Gdy oglądałam ten film pierwszy raz, nic z niego nie zrozumiałam. Teraz przysunęłam twarz blisko ekranu i zatonęłam w obrazach, które najpierw musiały nawiedzić umysł Kieślowskiego.
Jest w nim przedstawiona historia dwóch młodych kobiet, dwóch Weronik, z których jedna mieszka w Polsce, a druga we Francji. Obie zajmują się muzyką, obie są tak wrażliwe, że niezrozumiane przez swoje otoczenie (niektórych ludzi inni nigdy nie zrozumieją, tak subtelne i nadprawdziwe są ich przeżycia), obie mają krótkie czarne włosy i są bardzo szczupłe… są identyczne. Żyją na świecie, jakby wciąż były gdzie indziej, ale obdarzają go miłością. Nagle przez moment są bardzo blisko. Wkrótce Weronika z Polski umiera, zasypują ziemią jej trumnę. Odchodzi śpiewając.
Druga Weronika czuje, że kogoś straciła, a zarazem wydaje jej się, że jest wciąż kierowana, że wie, co robić. Posłuszna tej sile, posłuszna dziwnym znakom, rezygnuje ze śpiewania, co może chroni ją przed śmiercią „na serce”. W jej życiu pojawia się przy tym silna i jakby ponadrealna miłość do artysty-lalkarza. Zgadza się na nią, oddaje się jej. Artysta-lalkarz jest też jakby częścią dziwnych znaków i osobą, która wyjaśnia WSZYSTKO w swoim opowiadaniu o „Podwójnym życiu… podwójnym życiu… tylko jeszcze nie wiem, jakie dać jej imię.”
Muzyka w tym filmie dotyka tajemnicy, ale nie okrywa jej, towarzyszy wszystkiemu, co najpiękniejsze i najważniejsze.
Oczywiście, ta interpretacja może być inna niż interpretacja Kieślowskiego…

Na zakończenie po prierwsze – cyfra siedem – symbol nieskończoności, po drugie – apoptoza.

To zapisany genetycznie program śmierci komórki.
Podczas podziałów komórkowych nie wszystkie powstałe komórki są niezbędne i niektóre organizm usuwa podczas różnicowania w komórki poszczególnych narządów. 
Rozpoczęcie apoptozy może wywołać, np. sygnał z zewnątrz komórki działający na jej receptory. Albo sygnał z wnętrza komórki, czym jest, na przykład, uszkodzenie DNA.
Apoptoza tak wygląda: komórka kurczy się, zawartość jądra jest kondensowana, następuje uaktywnienie enzymów tnących białka i DNA jądra komórkowego. Resztki usuwają wyspecjalizowane komórki układu odpornościowego.
Ile takich śmierci się w nas dzieje! Ile danse macabre!
Danse macabre

  • RSS